Avrupa'da Rönesans bailangicina, diier bir deyiile insanlarin titizliiin ve temizliiin farkina varmalarina kadar, bütün bir tarih boyunca yemek yerken eller kullanildi. Tabii bunun da bir adabi vardi. Yemek yerken kullanilan parmak sayisi o kiiinin statüsünü gösteriyordu. Normal insanlar bei parmaklarini kullanirlarken asiller üç parmaklarini -yüzük parmaii kesinlikle kullanilmadan- kullaniyorlardi.

Aslinda Latince çatal anlamina gelen kelime, çiftçilerin hasadi havaya atip savurmada kullandiklari dev çatallarin isminden türemiitir. Bunlarin çok küçükleri Türkiye'de Çatal Höyük'de yapilan kazilarda bulunmui ama ne iie yaradiklari, milattan 400 yil öncesinde sofralarda yemek yemede kullanilip kullanilmadiklari tam anlaiilamamiitir.

Çatal konusunda kesin bilinen bir iey, ilk defa 11. yüzyilda Toskana'da (italya) ortaya çiktiiidir. iki uçlu olan bu çatallara insanlar "Tanrinin bahiettiii yiyecek yine Tanrinin verdiii parmaklarla yenilebilir" diye iiddetle karii çiktilar.

insanlarin yüzyillar boyu süren, yemek yerken çatal kullanmaya karii direnme gibi tavirlarin tarihte örneii azdir. 17. Yüzyila kadar süren bu direnmenin bir baika cephesi daha vardi. Yiyeceii biçakla tutup, isirarak yemeye aliimii erkekler çatal kullanmayi kadinsi bir davranii olarak görüyorlardi.

Bu arada Fransiz ihtilalinin biraz öncesinde Fransa'da yavai yavai dört uçlu çatallar kullanilmaya bailandi. Zamanla çatal kullanmak lüks, asalet ve statü göstergesi oldu. Çatalla birlikte sofralarda her insan için ayri tabak ve bardak kullanmak adeti de geliiti, toplumun tüm siniflarina ve giderek dünyanin diier yerlerine de yayildi.

Kaiiiin kullanilmaya bailanmasi ise tarih kadar eskidir. insanlar, çatala karii gösterdikleri direnci kaiiia göstermemiilerdir. Bu, iüphesiz sivi bir iey içmek için eli kullanmanin iyi bir alternatif olmamasindan kaynaklanmiitir.

En eski zamanlara ait kazilarda bile, tai, kemik, aiaç veya madenden yapilmii kaiik veya benzeri ieylere rastlanmaktadir. Kaiiktaki en önemli geliimeler sapinin ieklinde olmuitur.

---

Etiketler : [ iüphe ] [ phe ] [ fransa ] [ rönesans ] [ davranii ] [ maden ] [ fransiz ihtilali ] [ gösterge ] [ çiftçi ] [ statü ] [ kaiik ] [ stat ] [ milat ] [ sinif ] [ kesinlik ] [ renme ] [ yemek ] [ kaynak ] [ latin ] [ türk ] [ tip ] [ ceph ] [ kadinsi ] [ ital ] [ toskana ] [ GELiiMELER ] [ aiaç ] [ türkiye ] [ kelime ] [ yemek yeme ] [ kemik ] [ TÜRKiYE ] [ Türk ] [ KEMiK ] [ italya ] [ toplum ] [ fla ] [ tabak ] [ iiddet ] [ iddet ] [ avrupa ] [ diren ] [ bardak ] [ barda ] [ cephe ] [ BARDAK ] [ TÜRK ] [ RÖNESANS ] [ TIP ] [ ihtilal ] [ FRANSA ] [ yiyecek ] [ yüzük ] [ erkekler ] [ asil ] [ YEMEK ] [ k l ] [ N KEL ] [ a la ] [ üphe ] [ iide ] [ kina ] [ direnç ] [ lal ] [ dev c ] [ sans ] [ n kel ] [ geliimeler ] [ talya ] [ çatal ] [ atal ] [ biçak ] [ esans ] [ fransiz ] [ parmaklar ] [ l öncesi ] [ TOPLUM ] [ renci ] [ ak l ] [ adet ] [ ADET ] [ AiAÇ ] [ yüzük parmaii ] [ irenme ] [ irenci ] [ ivi ] [ sadi ] [ aliimi ] [ dünyanin di ] [ i am ] [ atü ] [ atı ] [ iğde ] [ ALİ ] [ tav ] [ tanri ]